Tag Archives: bootcamp

PERSOONLIJK| IN VORM| FITTE – MOMMY TO BE..

10 Feb

Het is weer aan. Met mijn vriend. Meestal is het uit. Soms wakkert de liefde weer aan. Nu is het weer aan. Voor hoe lang weet niemand. We hebben een soort haat – liefde verhouding. We kunnen niet mét, en niet zonder elkaar. Als het aan is, is het meestal dikke mik. Tot ik hem weer uit het oog verlies, verban en nooit meer wil zien. Meestal is dát ook waar het stuk loopt. De relatie.

Met goede hoop gaat deze ‘moeke’  er iedere ochtend weer op staan, op die vriend van me. 64 kilo geeft hij aan. Vasthoudend is hij ook…die weegschaal.

Mag het ook een onsje minder zijn misschien?

Braaf ben ik. Bloed, zweet en tranen stop ik erin. Shake’s van spinazie of boerenkool, kilo’s lijnzaad. Minder koolhydraten. Ik heb zelfs gebroken met mijn zwarte vriendje. Die was er altijd. Soms zelfs verstopt in mijn nachtkastje. Troostvoer. Pure chocolade. En dan ‘hopsakee’ in de hete thee ermee.

Rechtstreeks op mijn heupen vliegen die repen. Als ik er al naar kijk kom ik een kilo aan.

En dan die bloedjes van kinderen van me. ‘Mammie, moet je eens proeven hoe lekker dit taartje is..” , “Mammie, zullen we koekjes bakken?” En ik ben de beroerdste niet, dat snap je he…. Maar die billen. Om over mijn buik nog maar te zwijgen.

Als ik hijgend en puffend bij school sta kort geleden, gaat de knop om. Mijn haar zit door de war, en er zit een hard stuk in. Als ik me afvraag of het snot van één van de minimensjes is realiseer ik me dat er  spuug van Kate op mijn trui zit. Daar sta ik dan. Een heuse moeke. Met mogelijke snot in mijn haar, en spuug op mijn trui.

Ik ben alleen maar aan het rennen en vliegen. Ik ben druk. Luiers, flesjes, sportclubjes, speelafspraken, een beetje werken, boodschappen, wasmanden, en s’avonds ben ik moe. Time for a change!

De zomer lonkt. De rosé en de stranden wachten op me. Zwoele zomeravonden hebben me gemist, en het duurt niet lang voor de bikini’s in de rekken naar me roepen. (Antwerpen here I come..)

Niet lullen maar poetsen:

Met zeuren kom je natuurlijk nergens. Dus tijd voor actie!  Ja,… ik ben drie maanden geleden opnieuw moeder geworden. I know. Alles op zijn tijd. Toch ben ik iets te zwaar. Vroeger was ik dun. Mooi dun. Tot de zwangerschappen me wat loshangend vel en kilo’s cadeau gaven. Ik kan het erbij laten zitten. Dat zou kunnen…

Maar we gaan ervoor. Ik wil me vooral weer fit voelen, en s’avonds energie over hebben. Wind tegen op de fiets. Kilo’s aan boodschappen zonder moeite de auto in en uit tillen. Mijn hand niet omdraaien, voor die overvolle wasmanden, die naar zolder moeten. Ik wil weer sterk zijn, en kracht hebben.

“Je moet niet lullen maar poetsen” zei mijn moeder vroeger. Dus tijd om te hakken met het bijltje dat ‘sporten’ heet.

 Bootcamp:

Ik heb iemand nodig die me een beetje pusht. Dus is Bootcamp het antwoord. Met Pim. Pim. Dat klinkt natuurlijk best lief, en schattig. “Pim”. Mijn kinderen hebben hem omgedoopt tot ‘meester Pim’. Dat past best goed bij hem. Best streng is hij (soms) ook. Die (meester) Pim. Pim is mijn stok. Achter de deur.

Het woord alleen al klinkt best huiveringwekkend. “Bootcamp”. Omdat het leven pas begint daar waar je comfort zone eindigt, heb ik me eraan gewaagd. Samen met wat andere dames. Die waren zo gevonden.

Hoe het is? Dat Bootcampen? Los van het feit dat ik na mijn eerste les een takelwagen nodig had om me de trap op te krijgen, is het leuk. Stiekem hartstikke leuk, en heerlijk in de buitenlucht. Een aanrader die bootcamp, en Pim ook!

Holy crap. Nooit geweten dat ik zoveel spieren in mijn lijf heb. Nooit geweten dat een mens zoveel spierpijn kan hebben. Confronterend, dat is het wel. Niet zelden voel ik me tijdens de training een slappe vaatdoek.

Dus lever ik me de maandagen trouw over. Aan weer, wind, en Pim. We doen van alles, wij dames. Manoeuvreren ons in posities of doen oefeningen waar ik nooit eerder van gehoord heb. We doen bijvoorbeeld burpies. Dat woord alleen al…

Ook probeer ik iets te doen wat op opdrukken lijkt. Alle mensen wat een verschrikking. Dat is dus echt een no go voor mij he… Ik lijk ‘kreupele Harry’ wel… “Kom op Tess! ” roept Pim dan. Of: “Ontbreekt het aan wilskracht of aan skills – kracht”. Dan zou ik hem soms wel even een ferme rechtse willen verkopen, die Pim.  Dan denk ik; moet jij eens even één minuut voelen hoe ik me voel, met een lijf dat gewoon niet meewerkt…

Ja, die heeft het goed bekeken die Pim. Een beetje die dames pesten. Met kikkersprongen en andere flatteuze moves. (Dikke) billen kijken.

Beloning:

Omdat hard werken beloond mag worden, drink  ik in het weekend graag zo’n heerlijke Witte. Nee… doordeweeks doen we gezond. Met zo’n heerlijke fruitige Sauvignon Blanc in gedachten, of een lekker vet frietje mét, komen we de week wel door.

In het weekend even geen weegschaal, even geen Pim. En opeens. Alsof je met je ogen knippert is daar dan weer die maandag. Genadeloos en snel. Dan is daar weer die training. Dan is daar weer Pim.

Ik ben blij met hem. Met meester Pim. Hij heeft verstand van zaken, blessures,….. en als ik maandag ochtend wakker wordt dan heb ik er toch stiekem steeds meer zin in. In Bootcampen. Met Pim. En de andere moekes, euh ik bedoel natuurlijk dames…

Fitte mommy to be!

Dus. Ik kom er aan. Tess, back in shape. Weer fit, en lekker in haar vel.  Ik heb nog een lange weg te gaan, en misschien wil ik wel een beetje (boel) te snel.

Voor mijn gevoel sta ik 10-0 achter. Na pittige zwangerschappen, met bedrust, miskramen, narcoses, en een kaakoperatie waarna ik een jaar niet intensief mocht sporten. Om over mijn bevallingen en bergen medicijnen maar te zwijgen.

Maar, u bent gewaarschuwd Deze moeke, wordt weer een fitte mama… Althans, ze wil niets liever…

Tot gauw!!

XOXO

 

 

 

 

Advertenties