Tag Archives: afvallen

PERSOONLIJK| IN VORM| FITTE – MOMMY TO BE..

10 Feb

Het is weer aan. Met mijn vriend. Meestal is het uit. Soms wakkert de liefde weer aan. Nu is het weer aan. Voor hoe lang weet niemand. We hebben een soort haat – liefde verhouding. We kunnen niet mét, en niet zonder elkaar. Als het aan is, is het meestal dikke mik. Tot ik hem weer uit het oog verlies, verban en nooit meer wil zien. Meestal is dát ook waar het stuk loopt. De relatie.

Met goede hoop gaat deze ‘moeke’  er iedere ochtend weer op staan, op die vriend van me. 64 kilo geeft hij aan. Vasthoudend is hij ook…die weegschaal.

Mag het ook een onsje minder zijn misschien?

Braaf ben ik. Bloed, zweet en tranen stop ik erin. Shake’s van spinazie of boerenkool, kilo’s lijnzaad. Minder koolhydraten. Ik heb zelfs gebroken met mijn zwarte vriendje. Die was er altijd. Soms zelfs verstopt in mijn nachtkastje. Troostvoer. Pure chocolade. En dan ‘hopsakee’ in de hete thee ermee.

Rechtstreeks op mijn heupen vliegen die repen. Als ik er al naar kijk kom ik een kilo aan.

En dan die bloedjes van kinderen van me. ‘Mammie, moet je eens proeven hoe lekker dit taartje is..” , “Mammie, zullen we koekjes bakken?” En ik ben de beroerdste niet, dat snap je he…. Maar die billen. Om over mijn buik nog maar te zwijgen.

Als ik hijgend en puffend bij school sta kort geleden, gaat de knop om. Mijn haar zit door de war, en er zit een hard stuk in. Als ik me afvraag of het snot van één van de minimensjes is realiseer ik me dat er  spuug van Kate op mijn trui zit. Daar sta ik dan. Een heuse moeke. Met mogelijke snot in mijn haar, en spuug op mijn trui.

Ik ben alleen maar aan het rennen en vliegen. Ik ben druk. Luiers, flesjes, sportclubjes, speelafspraken, een beetje werken, boodschappen, wasmanden, en s’avonds ben ik moe. Time for a change!

De zomer lonkt. De rosé en de stranden wachten op me. Zwoele zomeravonden hebben me gemist, en het duurt niet lang voor de bikini’s in de rekken naar me roepen. (Antwerpen here I come..)

Niet lullen maar poetsen:

Met zeuren kom je natuurlijk nergens. Dus tijd voor actie!  Ja,… ik ben drie maanden geleden opnieuw moeder geworden. I know. Alles op zijn tijd. Toch ben ik iets te zwaar. Vroeger was ik dun. Mooi dun. Tot de zwangerschappen me wat loshangend vel en kilo’s cadeau gaven. Ik kan het erbij laten zitten. Dat zou kunnen…

Maar we gaan ervoor. Ik wil me vooral weer fit voelen, en s’avonds energie over hebben. Wind tegen op de fiets. Kilo’s aan boodschappen zonder moeite de auto in en uit tillen. Mijn hand niet omdraaien, voor die overvolle wasmanden, die naar zolder moeten. Ik wil weer sterk zijn, en kracht hebben.

“Je moet niet lullen maar poetsen” zei mijn moeder vroeger. Dus tijd om te hakken met het bijltje dat ‘sporten’ heet.

 Bootcamp:

Ik heb iemand nodig die me een beetje pusht. Dus is Bootcamp het antwoord. Met Pim. Pim. Dat klinkt natuurlijk best lief, en schattig. “Pim”. Mijn kinderen hebben hem omgedoopt tot ‘meester Pim’. Dat past best goed bij hem. Best streng is hij (soms) ook. Die (meester) Pim. Pim is mijn stok. Achter de deur.

Het woord alleen al klinkt best huiveringwekkend. “Bootcamp”. Omdat het leven pas begint daar waar je comfort zone eindigt, heb ik me eraan gewaagd. Samen met wat andere dames. Die waren zo gevonden.

Hoe het is? Dat Bootcampen? Los van het feit dat ik na mijn eerste les een takelwagen nodig had om me de trap op te krijgen, is het leuk. Stiekem hartstikke leuk, en heerlijk in de buitenlucht. Een aanrader die bootcamp, en Pim ook!

Holy crap. Nooit geweten dat ik zoveel spieren in mijn lijf heb. Nooit geweten dat een mens zoveel spierpijn kan hebben. Confronterend, dat is het wel. Niet zelden voel ik me tijdens de training een slappe vaatdoek.

Dus lever ik me de maandagen trouw over. Aan weer, wind, en Pim. We doen van alles, wij dames. Manoeuvreren ons in posities of doen oefeningen waar ik nooit eerder van gehoord heb. We doen bijvoorbeeld burpies. Dat woord alleen al…

Ook probeer ik iets te doen wat op opdrukken lijkt. Alle mensen wat een verschrikking. Dat is dus echt een no go voor mij he… Ik lijk ‘kreupele Harry’ wel… “Kom op Tess! ” roept Pim dan. Of: “Ontbreekt het aan wilskracht of aan skills – kracht”. Dan zou ik hem soms wel even een ferme rechtse willen verkopen, die Pim.  Dan denk ik; moet jij eens even één minuut voelen hoe ik me voel, met een lijf dat gewoon niet meewerkt…

Ja, die heeft het goed bekeken die Pim. Een beetje die dames pesten. Met kikkersprongen en andere flatteuze moves. (Dikke) billen kijken.

Beloning:

Omdat hard werken beloond mag worden, drink  ik in het weekend graag zo’n heerlijke Witte. Nee… doordeweeks doen we gezond. Met zo’n heerlijke fruitige Sauvignon Blanc in gedachten, of een lekker vet frietje mét, komen we de week wel door.

In het weekend even geen weegschaal, even geen Pim. En opeens. Alsof je met je ogen knippert is daar dan weer die maandag. Genadeloos en snel. Dan is daar weer die training. Dan is daar weer Pim.

Ik ben blij met hem. Met meester Pim. Hij heeft verstand van zaken, blessures,….. en als ik maandag ochtend wakker wordt dan heb ik er toch stiekem steeds meer zin in. In Bootcampen. Met Pim. En de andere moekes, euh ik bedoel natuurlijk dames…

Fitte mommy to be!

Dus. Ik kom er aan. Tess, back in shape. Weer fit, en lekker in haar vel.  Ik heb nog een lange weg te gaan, en misschien wil ik wel een beetje (boel) te snel.

Voor mijn gevoel sta ik 10-0 achter. Na pittige zwangerschappen, met bedrust, miskramen, narcoses, en een kaakoperatie waarna ik een jaar niet intensief mocht sporten. Om over mijn bevallingen en bergen medicijnen maar te zwijgen.

Maar, u bent gewaarschuwd Deze moeke, wordt weer een fitte mama… Althans, ze wil niets liever…

Tot gauw!!

XOXO

 

 

 

 

Advertenties

In Shape (mammie, jij hebt kuiltjes in je billen…)

9 Jul

Het is nu of nooit! (eigenlijk is het bij mij nooit, dus daarom moet het nu)

Tess moet ‘back on track‘. In shape en vooral mijn conditie moet echt beter. Excuses tellen niet meer, schaakmat, tessa vs. excuses en game over voor excuses als ; ‘ Ik ren de hele dag al achter twee kinderen aan, dus waarom nog sporten??’…  Geen tijd, geen zin,  het is koud, het is warm. Zelfs Barry A. met zijn voorliefde voor volle vrouwen is geen excuus (Bedankt voor je reactie trouwens Mr B).

Dikke vette één nul  Tessa  vs. Excuses. Dat mijn knie een potje tegenwind geeft, door niet mee te werken, is ook geen excuus, en telt niet mee. Dus ‘knie’ : je bent hartstikke af; bij deze. Ik bouw het rustig op en dan hou jij je koest…

Mijn (seafolly) bikini is er klaar voor, het weer gedraagt zich (eindelijk) weer eens naar het seizoen,  de stranden lonken en flirten met me en de ijskoude Mochito’s knipogen,  maar ik flirt mooi niet terug! Ik ben namelijk so not ready for it!,  he-le-maal niet zelfs.

“mammieeeee?”  “Ja, Nova wat is er?”…..

(Even  voor de beeldvorming we staan in de badkamer tijdens deze conversatie,.. in ons nudisten pak)

“Nou mammie, andere mensen hebben kuiltjes, ergens anders” … “Ja, Nova in hun wangen bedoel je toch??”….. “Jahaaa, dat weet ik, maar jij hebt ze in je billen, mam!”…..

Goeie genade, 1 – 0, Nova vs. Mammie. Dat ik diezelfde week bij het ophijsen van mijn spijkerbroek, het lusje van mijn riem stuk trek, en ik me troost met gedachtes als:  ‘hij is echt wel gekrompen’ of ‘ik heb vast op minimaal 90 graden gewassen’ ….Valt het onvermijdelijke  kwartje… Ik ben 30 en alles wat lekker is (chocolade, wijn, kaasplankjes) nestelt zich op mijn heupen.

Time for a change dus. Dat mijn eerste ren -date niet zo’n bijster succes was, vergeten we even… Knie doet zeer, tong op kniëen,status:  ‘kamerolifant op hardloopschoenen…’

Toch ren ik nu al twee weken zo’n 4 ochtenden in de week. Ik wissel hardlopen en wandelen af, en het is heerlijk, i love it. Dat de weegschaal nog geen resultaten laat zien, neem ik maar voor lief.

Kan ik het helpen dat het op eens zo’n lekker weer is en iedereen wil BBQ-en of taartjes eten?  Heb ik dat?..

Als ik van de week met Nova aan de wandel ben, zegt ze: ‘mama, jij bent echt wel een goeie sporter, he?”  Goh, dank je Nova. “Bijna net zo goed als ik mammie!” en ze doet, om haar woorden kracht bij te zetten, een move die lijkt op een combinatie van een ‘giraffe met x- benen’ en een hertje dat zijn eerste wankele stappen zet”…

Wat een heerlijk kind is het toch!  Dat, dat zelfde kleine, blonde opdondertje ook wel eens een woede uitbarsting heeft, vergeten we voor het gemak maar even. Boven alles vergeten we dat ik op zo’n moment  (opvoedkundig niet verantwoord, i knoooow), heb gezegd dat ik Sinterklaas ging bellen …..(1-1 mammie – Nova) 😉

Als ik onlangs, lekker (zoals Nova het noemt) lig te ” zonnebraden”,  dagdroom ik over een nieuwe weegschaal, want met deze moet, stiekem, echt wel iets goed mis zijn!

Ok, tess, stoppen met excuses… Don’t wish for it, work for it!

Huidige status: 9/07/13 hardlopen: 2 weken 4 x per week. Kg:  60 schoon aan de haak, Runkeeper: Durf ik nog niet (shocking). Rennen met Evy: eerst maar even rennen met Tess. Hardloopoutfit: Huisjoggingbroek….To be continued!

healthy rules by Tess