PERSOONLIJK: ‘Zo gloed als nieuw’..

1 sep

 

Eigenlijk is het net als met hardlopen. Als je in het ritme zit, de smaak te pakken hebt, is het heerlijk en part of your routine. Als echter die routine weg is, dan wordt de stap het weer op te pakken steeds groter. That’s what happend, maar dan met schrijven.

Toen gebeurde het. Een van mijn volgers op instagram meldde dat ze mijn blogs miste. Whaaat? EG WOAR mensen, het is heus. Tja en dat ontvlamt dan toch weer een klein vuurtje. Dus op mijn to- do lijst stond plots: Blog schrijven.

Knikkende knietjes en klotsende oksels, dat dan weer wel, want als ik eenmaal de smaakt te pakken heb, ben ik niet te temmen. Je kent me.

Maar tsjee wat heb ik te melden?  De Sauvignons slurpen nog immer lekker, al moet ik zeggen dat de Verdego’s ook lekker over de tong rollen. Project ‘fitte mommy, to be’  heb ik in de wilgen gehangen. Iets met goed zijn zoals je bent. Genieten. Balans. Goed voor jezelf zorgen en meer van die dingen. Lang leve de celludinges.

We hobbelen dus lekker voort, mét vleugje chaos hier en daar. Het hoort bij ons. Net als onze drie lieve meisjes, waardoor soms (heel soms) de chaos even compleet is. Voor degenen die denken dat, sinds mijn omscholing tot kindercoach, alles hier volgens het boekje gaat, …ik kan jullie uit de droom helpen. De hagelslag vliegt nog best wel eens (oké best vaak)  om mijn oren. Kate heeft ontdekt dat gooien met eten heel leuk is, en het woordje ‘Nee’ nog leuker. Dus kijken wij met zijn allen een potje stoïcijns voor ons uit, terwijl het eten hier door de lucht vliegt. Moet niet gekker worden, maar het lijkt te werken.

Ook woorden als ‘Piemel, flamoes (!!), en  ‘Oh my gosh’ vliegen je hier om de oren, en ik had ooit nog wel besloten dat mijn kinderen deze fase sowieso gingen overlsaan. Failed.

Nog steeds zit er vrij regelmatig (wanneer niet) snot op mijn schouders, of kwijl, of smeerkaas maar nog vaker een mengelmoes van snot, kwijl én smeerkaas. Droogt zo lekker op joh.

Vaak spot ik dit dan nádat ik ‘en plein public’  boodschappen heb ‘durven’ doen bij de Appie. Lees: Kind 2 heeft een bos wortels, neemt er een hap van en strooit wat rond. Kind 3 staat, met haar laarsjes verkeerd om aan, bij de koekjes op repeat:  ‘koekie, koekie, KOEKIE!!’. Kind 1 kletst maar door over haar gympen die als ze gepoetst zijn weer ‘zo gloed als nieuw’ zijn, …..Ondertussen zoek ik dat verrekte boodschappen lijstje. Kind 1 gaat harder praten… “Toch, mam?…..” ,“toch mahaaaam ….??  Inmiddels speelt kind 2 konijntje en doet iets wat lijkt op hupsen. Met wortels. Waar is nou toch dat lijstje….?

Enfin. We kwamen thuis mét boodschappen, waaronder wortels met hapjes eruit. En de kinderen hadden het menu bedacht. Elk nadeel, heb zijn…..precies.

Als we dan toch op de biecht stoel zitten. Bel de krant, want ook ik schiet wel eens uit mijn slof beste mensen. Dan roep ik bijvoorbeeld (iets te hard) ‘hou nou eens op’ tegen mijn kroost. Ok. Eerlijk. Correctie. Dan tetter ik….’iets in de trant’..

Inademen, uitademen, want zelfs voor een kindercoach is opvoeden écht wel een uitdaging #understatement. Want alles moet perfect he, lieve mensen, ook ik heb daar een handje van. Toch probeer ik steeds milder voor mezelf te zijn, en soms is het heel fijn om de dingen nuchter en met een beetje humor te bekijken.

Want die lat. Die verrekte lat, … die kom ik zo vaak tegen in mijn werk (en privé). Bij kinderen én ouders. Die lat ligt hoog, en moet vaak nóg hoger. Van wie? Van onszelf.   Van #fitgirl tot #culinairhoogstandje tot #carieretijger tot #bootcampbabe, #supermama, #wonderkind, #strakinjevel, #stoeipoes, #borstvoedingsmachine of #veggiequeen. Relax!

Met bovenstaande is natuurlijk helemaal niets mis (ik ben overigens pro borstvoeding en veggies ;-).Vergeet alleen niet stil te staan en te voelen. Hoe voel jij je? Voelt het oke? Hou je alle ballen in de lucht of mag er eentje vallen?  Wees mild voor jezelf. Ga dansen, ga naar yoga, lach, laat los, leg ‘kant en klaar-pannenkoeken’ in de koelkast (lifesaver), laat de snot even zitten, de was even staan, of doe wat je ook maar fijn vind #dansdehorlepiep.

Kortom. Sta jezelf toe om het ook eens niet goed te doen. Dat willen we kinderen ook leren toch? Fouten maken mag. Zonder fouten leer je niet. Neem de tijd om écht contact te maken, aandacht te geven, als je voelt dat je te gehaast, te druk of te schreeuwerig bent geweest. Kijk, en luister eens écht. Alles wat je nodig hebt zit in je. Echt alles. En onthou…. Morgen is het weer een ‘zo gloed als nieuwe’ dag! Nieuwe dag, nieuwe kansen.

Tot gauw X

 

Advertenties

2 Reacties to “PERSOONLIJK: ‘Zo gloed als nieuw’..”

  1. Joan september 4, 2017 bij 6:30 am #

    Hi Tessa, idd gemist je leuke blogs (im de druk even op te voeten :)) en heb weer genoten van deze! X

  2. katelijnejongeneelen december 9, 2017 bij 7:35 am #

    Gelukkig lukt het me steeds beter om dit te doen met drie kinderen. Voelen en ervaren, meer in het nu. Voel me er een beter mens door. Maar man man, soms lukt het ook niet en pleuren alle ballen uit de lucht. Gelukkig zijn we allemaal maar mensen! Fijne tekst!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: