PERSOONLIJK| Als ik later groot ben..

15 Dec

Hier veranderen de toekomstige beroepen van mijn kroost regelmatig. Prinses, juf, giraffenverzorger, zeemeermin ,bakker, moeder, ballerina. Er passeren hier heel wat beroepen de revue…

Ikzelf wist het nooit. Ik werd van alles. Van Ski – lerares in Oostenrijk en duikschool medewerker in Bonaire, tot recruiter, verhuurmakelaar en officemanager. Ik vond het overal leuk. Ik bedoel; bijna overal. Een echte roeping heb ik nooit gehad, of eigenlijk,…. dat dacht ik altijd.

Soms zijn mensen zo druk met wat ze willen worden dat ze vergeten wie ze al zijn. Er is in ieder geval één ding dat voor mij dat echt oprecht voelt als een roeping, en dat ben ik al. I’m a mom!

Niet dat ik als een soort moederkloek, terwijl de soep pruttelt met een eeuwige glimlach de strijk sta weg te werken (okee, soms dan). Laten we eerlijk zijn, strijken is niet mijn lievelings. Het huilen staat me ook wel eens nader dan het lachen.

Als de stront (sorry) je hier om de oren vliegt, bijvoorbeeld. De snottebellen aan de vers gewassen mouwen zitten. De meiden hier gillen en een legertje gillende keukenmeiden er niets bij is, of als de onderbroeken alweer zomaar op zijn. Als er een beker melk over een kind om gaat (5 minuten voor vertrek), een pak hagelslag op zijn kop de kamer door gesleept wordt, of gewoon als ik door de bergen was het eind niet meer zie (geen uitzondering).

Toch hou ik ervan. Ik vlieg (soms inclusief snot op mijn schouder) van hot naar her. Speelafspraakjes, sportclubjes, zwemlessen en meer van die dingen. Met Kate op mijn arm, in de auto, wagen, fiets, of een combinatie van beide, taxi ik de dames overal heen. Of ik wandel van school naar huis en voel me net moeder éénd met Kate in de wagen en 4 kindjes achter me aan hobbelend, want dan zijn er speeldates, je weet toch…

Tussendoor probeer ik de planning en roosters voor de winkels op orde te houden, wat personeelszaken te doen, de OR te ondersteunen op school, de koelkast gevuld te houden, het eten niet te laten aanbranden (lukt best vaak), cadeautjes te kopen voor kinderfeestjes, de kinderen met schone onderbroek en gekamde haren naar school te laten gaan (lukt meestal), een gezinsplanner bij te houden met studiedagen, verkleedmiddagen, kerstdiners, juffendagen, en meer van die school- dingen.

Op woensdag avond en zaterdag ochtend ontvangen we onze trouwe huisvriend Roy, met zijn grapjes over gebakken spinnenpoten en bakkies hartklep. De meiden lachen het allerhardst om zijn grapjes.

Dan is er nog zoiets als sport (pilates, baby), huiswerk opdrachtjes van Nova, en natuurlijk heel veel gezelligheid met alle lieve mensen om ons heen. Cheers tot he happy chaos!

NEWS!

Niet dat er heel veel tijd over is, maar er is iets nieuws.  En ik vind het tijd dit met jullie te delen.

Ik zal er geen doekjes om winden, en nee ik ben niet wéér zwanger. Tessa zit weer met haar neus in de boeken. Helemaal vrijwillig, en met heel veel plezier. Ach, ik geloof wel een beetje in voorbestemd, en alles op zijn tijd, en ik kan je vertellen. Dit voelt oprecht als mijn tijd.

Ik volg een opleiding tot kindercoach. Al een tijdje heb ik dit bewust een beetje stil gehouden. Eerst wilde ik 100% zeker zijn dat dit echt mijn ding is. Dat ik er toekomst in zie, dat ik er blij van word. Het antwoord op alle drie is ja, en dus mag het de wereld in.

Ik heb nog even getwijfeld om meer de therapie kant uit te gaan (integratieve therapie), maar coaching spreekt me meer aan. Dit vanwege het opbouwende karakter,  en de praktische (oplossingsgerichte) insteek. Dat past bij me.

Maar wat doet een kindercoach?

Een kindercoach werkt (op school, of vanuit een praktijk) met kinderen die op een bepaald vlak wat extra ondersteuning kunnen gebruiken, een steuntje in de rug. Vaak zijn een paar gesprekken, of een specifieke training, al een wereld van verschil. Hierbij kan je denken aan:  omgaan met boosheid, pesten, scheiden van ouders, verlies van een dierbare, faalangst, onzekerheid, leerproblemen, etc.

Mijn drijfveer is het kijken naar de mogelijkheden van een kind en in mindere mate naar de beperkingen. Dus echt de behoefte van het kind centraal stellen en samen te kijken naar de aanwezige hulpbronnen. Wat zijn je talenten? Wat gaat er allemaal al goed?  En hoe kunnen we dat inzetten om te helpen?

Let’s do it. En dus heb ik mijn pad uitgestippeld, een start gemaakt en stapels studieboeken verslonden. Nog nooit heb ik leren zo leuk gevonden. Ik krijg er zoveel energie van. Binnen dit brede vakgebied ben ik me aan het specialiseren in diverse richtingen.

Inmiddels ben ik gecertificeerd trainer: “Ik leer leren”,  (oktober 2016). De ‘ik leer leren’ training, leert kinderen omgaan met concentratieproblemen, faalangst, leerproblemen, motivatie en organisatie. Individueel of in groepjes onderzoeken we wat de leerstijl van het kind is, wat werkt niet, en wat werkt wel? Ook beelddenkende , visueel ingestelde, of hoogbegaafde kinderen hebben zeer veel baat bij deze training.

Afgelopen week heb ik mijn Pop – talk certificaat behaald. Dit is een methode die communicatie in beeld brengt d.m.v. poppetjes (duplo , playmobile etc). Deze methode brengt de belevingswereld van kinderen in beeld, en geeft hun werkelijkheid weer. Wat een mooie manier om in gesprek te gaan met een kind. Beelden zeggen zoveel meer dan woorden.

Mijn enthousiasme voor het vak groeit elke dag, en in april rond ik de (basis)opleiding tot kindercoach af.

Stap voor stap zal ik mijn richting verder bepalen, mijn stijl van coachen verder uitdiepen en trainingen volgen die passen bij de manier waarop ik wil werken. Mijn volgende specialisatie zal hoogstwaarschijnlijk zijn in de richting van weerbaarheid (Methode B).

Verder heb ik interesse voor verdere verdieping op het vlak van: de matrix methode (trauma), Kinderen in echtscheidingssituaties, rouwverwerking en het volgen van aanvullende opleidingen op het vlak van voeding, mindfulness en yoga.

De ‘ik leer leren’ training mag ik inmiddels aanbieden, maar uiteindelijk wil ik op een breder vlak kinderen kunnen coachen. Hier zal ik jullie op de hoogte houden van de ontwikkelingen richting mijn doel. Aan het werk gaan als kindercoach. Zal ik dan eindelijk mijn roeping gevonden hebben?

‘Het mooiste dat je kunt worden, is jezelf’.

Ik heb er heel veel zin in (understatement).

Tot snel.

Groetjes,

Tessa

deec3b9464f79f168d1a89f16c9c29d6

Advertenties

4 Reacties to “PERSOONLIJK| Als ik later groot ben..”

  1. Michiel Kok december 15, 2016 bij 9:23 pm #

    😍👌🏻 Goed bezig 🎉

    Met vriendelijke groet, Michiel kok 06-18012670

    >

  2. Elly december 16, 2016 bij 1:03 pm #

    Wauw wat een verhaal , en wat knap dat je weer bent gaan studeren , een druk gezin de winkels en dan ook dit even tussen door , poeha en vol energie . Heel veel succes met je studie en alles wat daarbij op je pad komt. Groetjes Elly en Jan Scherpenkate

  3. katelijnejongeneelen maart 1, 2017 bij 6:40 pm #

    Fantastisch. Tijd voor jezelf. Leren is zo goed voor een mens!

  4. Wanda juni 25, 2017 bij 7:30 am #

    Bij toeval ben ik op je blog aangeland en las ik dit bericht. Kindercoach(ing) is voor mij één van de beroepen/roepingen die hoog op de lijst van mooi en leuk werk staan.
    Door kinderen de handvatten te geven creëer je namelijk veel leukere en gelukkigere volwassenen. Kinderen nemen nog alles als een spons op en blijven technieken om te leren/verwerken/coping/etc hun hele leven lang mee en gebruiken ze ook.

    Veel geluk als Kindercoach en geniet bovenal van al het moois waar je aan mag bijdragen bij kinderen.

    Vriendelijke groeten, Wanda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: