Mist in mijn Kop.

21 Jul

Het broeit. Mist in mijn kop. Het is dé brief. 15 augustus opname in het ziekenhuis. Slow motion modus. Ik ren, maar ik sta stil. Mijn weegschaal ook. Niets erbij, niets eraf.  Niet vooruit te branden. Ook met hardlopen,… op mijn ‘Adidas Supernova’s nog wel! Ik ben traag (als stront), en loom. Een lauwe douche, misschien helpt dat. Ik kom niet op gang. Koffie. Ik doe de la open, en grijp op de tast naar een cupje troost.. MIS!

Gejengel… het gaat maar door, niet te doen, geen houden aan.. Kinderwagen, kindjes, portemonnee, check! Ik sla de deur achter me dicht. Chick on a ‘coffee’  Mission.

Zeurstemmetje: “Mama mijn beentjes zijn moeee”….“ Nu even niet Nova, niet zeuren” (nog zeurderiger stemmetje)  “ Maar mijn beentjes zijn nog een baby!”…..” Nee, Nova, je beentjes zijn bijna 4, net als jij!” “NIETES”,mam!”  .. .”WELLES, Nova!”

Tuuuut, Tuuuuut. Een auto mindert vaart. Er draait een raampje open. Het is Roy.  “Tess, ik was bij je aan de deur” .. “Goh, waarvoor?” vraag ik.  “Wat denk je zelf??”  “ Voor een bakkie hartklep natuurlijk” zegt ie.

Roy. Hartklep, de woorden herhalen zich in mijn hoofd. “ Ha Roy, das toevallig!” zeg ik.  “Ik ben net op weg naar Appie Hein, voor koffie! …” Hij is er even stil van, dat was niet part of the plan,… Tess niet thuis, en geen koffie in huis, hoe durft ze….  “ Euuuh moet dat NU….?” vraag meneer,lichtelijk beduusd…  “Ja, Roy, dat moet nu, ik ben er bijna, en … geen boodschappen, geen bakkie hartklep, oke? “… Stilte… Daar had ik een punt. “Ik wacht wel even Tess, want het is ‘steéérevens’ druk bij de Appie, dus mij niet gezien..”

In de Appie is airco, ik ontdooi. “Mamaaah, mijn loopfiets!”… “Oh zet hem maar buiten, Nova, tegen de prullenbak”.  “Oke mammie!”  Bij de broodafdeling, vraag ik Nova even te wachten bij de kinderwagen. Avocado’s, die moet ik hebben..  “Maaaam, Roy is hierrrr!” “ Verek, hij is toch hier”

Hij staat bij de koffieautomaat. “Bakkie koffie Tess?” Ach ja laten we eens gek doen.” Koekje erbij?” Ik sla over. Roy niet. Daarna komt de kaas, en de plakjes worst, en nog eens, en nog eens….  Samen met Nova (3) en Jula (1) is Roy (30+) intens aan het genieten. Het wordt bijna gezellig, zo op zaterdagmiddag, in de ‘godgloeiende’ drukte..De gehele supermarkt merkt ons op. Ik hoor ze denken’, hé! Het kan me allemaal even gestolen worden, en kom niet aan Roy want dan krijg je met Tess te maken! en niet zo zuinig ook 😉

Als ik later het bekertje op de toonbank zet om mijn pinpas en bonuskaart te pakken, stoot ik dat kreng om. Heb ik dat?! Met het schaamrood op mijn kaken, vervolgen wij onze weg naar huis. “Ik ga vast!”, roept Roy. In zijn bolide rijdt hij weg. “Ohhhw nee mam, mijn loopfiets, vergeten!”.. “Ren maar gauw terug, schat, ik wacht hier, zeg ik.

Enkele seconden later klinkt daar geschreeuw, en gehuil, …dat lijkt wel… Nova!! Fuck, mijn meisje is gesneuveld, of althans, ze ligt op de stoeptegels, languit naast haar loopfiets. Ik ren (of iets wat er op lijkt)  met boodschappen en kinderwagen haar kant op. Een mede ‘appieganger’ tilt haar zojuist op. “Het was een klap joh!”  “Ze viel met haar hoofd tegen een paaltje”.. Onhandig sta ik daar op mijn hurken met loopfiets, Nova, dikke tranen, en  boodschappen.  Er ontluikt zich een flinke bult op haar hoofd, ook dat nog. En dan zie ik het licht. Ik bel Roy. “Roy? Wil je Nova nog even ophalen en vast met haar vooruit rijden? Ze is gevallen.”.. “Ja, nee ze leeft nog, …nee geen hersenschudding, en nee geen eerste hulp.”  Adem in adem uit.  Als ik ophang, is daar die knal,… KLENGGG! Een fiets, tegen mijn been, de inhoud (een complete groenteafdeling) op de straat. Sta ik daar schaapachtig te kijken en bij te komen van deze aparte ochtend, komt er een mevrouw aan. Type: Annie uit de taaakuuuh sstraaaooot.  “Mevrouuuuuw, daaaas ook niet handig he”  uw fiets zo loooooaten staan en een beetje te zitttuuh  gaooon bellen wooooaaar???…” .. Ik ga nog net niet schelden, en zeg: “Dat is niet mijn fiets”…..Stilte.

Verlossing: Daar is Roy.

“Mammie? “ zegt Nova met snot, tranen en alles er op aan. “Wat boffen wij met Roy he?” “ Ja lieverd! Dat heb je goed!!” “We boffen enorm, en nu op naar een bakkie ‘hartklep’ met Roy!

Advertenties

3 Reacties to “Mist in mijn Kop.”

  1. Trudie juli 23, 2013 bij 5:24 pm #

    Ha die liefste nicht van me.
    Wat een geweldig leuk verhaal weer.
    Baka heeft het ook naar zijn zin zo te zien.

  2. Nem juli 24, 2013 bij 4:57 pm #

    Haha! Mooi verhaal, je doet me denken aan m’n vriendin die 2 kindjes heeft van 3 en 1,5. Oudste eet stuk uit appel, legt terug, moeder zoekt appel, oudste gaat huilen, appel gaat mee en de jongste wil de appel, neemt 1 hap en gooit de appel tegen de bak met kaartjes, bij de kassa zegt de jongste “die!”, zij zegt “nee” en het is 1 groot gekrijs en getier van de jongste. De kassamevrouw geeft haar een complimentje: “ach, hij begint nu pas te schreeuwen, gister begon hij bij het brood en moest je de hele winkel nog door! “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: