Finish is nabij! It giet oan..

15 Feb

Gewapend met ons vragenlijstje voor de gynaecoloog zitten we in de wachtkamer op de poli Verloskunde in het WKZ. De ranzige automaat – cappuccino smaakt vertrouwd en zorgt samen met de typische ziekenhuisgeur, voor een ‘thuis’ gevoel. Het was nog maar gisterochtend dat ik een verdieping hoger wakker werd na wederom een nachtje sedatie. Sedatie is een ander woord voor drogeren, in slaap brengen, in combinatie met het stillen van de pijn.

Deze keer sloeg de prik in als een bom, een verhoogde dosering, 4 ML raszuivere drugs. Na afgelopen maandag weer op de verloskamers gelegen te hebben en de hele dag gepest te zijn door voor- weeën, was er helaas geen andere optie, ik was kapot. ‘Kan ik nog iets voor jullie doen?’ vroeg de verloskundige toen ze de kamer uit liep. ‘Iets te eten of drinken misschien?’. ‘Ja, er is iets wat je voor ons kan doen’ zegt Sijbrand…

‘Ontsluiting graag, 3 ons…en ja het mag ietsje meer zijn’. We worden naar de afdeling J2 gereden voor de geadviseerde sedatie.

Naast me komt een andere bezwangerde dame te liggen en samen met haar man keuvelt ze zenuwachtig over de dag van morgen.

Morgen wordt ze ingeleid en ze heeft er zo’n zin in! Verpleegsters wensen haar ‘toi, toi, toi’ en ze zegt haar vriend gedag. ‘Tot morgen liefste’ , ‘Spannend he?’.De stemming is opperbest naast me en maakt dat mijn stemming allesbehalve opperbest is.

De enige gedachte die in mij op komt, is; ik wil ook!, en,waren wij dat maar, bah wat zijn wij hier klaar mee…Weer zo’n prik, weer naar huis, met de wetenschap over een paar dagen weer zonder enige vordering op verlossing te liggen wachten. Wanneer horen wij nou eens de woorden: ‘It giet oan’..De elfstedentocht mag dan niet door gaan, maar hier mag nou eindelijk het feestgedruis, in de vorm van effectieve weeën, eens losbarsten..

Dan wordt ik overmand door emoties. Ik vind het allemaal maar oneerlijk, zie op tegen die prik, het verliezen van de controle, de nacht alleen en zonder Sijbrand en baal ervan. Nee, niet alleen voor mezelf, maar vooral voor mijn omgeving, Nova, Sijbrand, ouders en schoonouders, mensen die je lastig moet vallen voor niets, nul vordering.  Als het in dit tempo door blijft gaan ben ik volgend jaar nog zwanger!

Sijbrand houdt mijn hand vast tot ik door de tranen heen in slaap val, ik verzet me er nog tegen maar hoor mezelf al met dubbele tong praten en er volgt rust.

De volgende ochtend hoor ik een lief eigenwijs piepstemmetje op de gang… ‘Mammie, nou?’ ….en daar staan mijn kanjers in de deuropening. Inclusief grote bos prachtige rozen, want het is Valentijnsdag… Ik kies ervoor thuis de boel af te wachten en moet immers toch de volgende dag op de poli zijn… dan zal ik ze eens even vertellen dat ik dit niet veel langer meer trek.

Gelukkig ziet de gynaecoloog waar we vanmorgen een afspraak mee hebben, dit ook in, en we bespreken een eventuele inleiding.  Ik werk mijn vragen lijstje af en tot mijn vreugde krijg ik alle begrip. Volgende week wordt ik tijdens de controle beoordeeld en dan hoor ik wanneer er plek is om in te leiden. We bespreken zaken als; laagdrempelig bellen, sedatie, indalen.. etc.

Als we elkaar de hand schudden zegt de krullebol dat ie hoopt me eerder te zien en dat ik spontaan ga bevallen. Hij geeft me een knipoog en zegt:  ‘je moet de tips en trics op internet maar eens bekijken’…

Onderweg terug bellen we mijn ouders en schoonouders met het voor ons goede nieuws! Er is een finish in zicht, de eindstreep van deze wel enerverende marathon. We maken een snelle pitstop bij de bakker voor een welverdiende brownie en proosten met een kop echte Nespresso koffie op de naderende eindstreep. Giet it dan toch oan?

Advertenties

3 Reacties to “Finish is nabij! It giet oan..”

  1. marloes westenberg februari 15, 2012 bij 5:57 pm #

    jullie krijgen voor geduld een DIKKE 10!!!!

  2. Anneke februari 15, 2012 bij 6:46 pm #

    Sijbrand en Tessa, wij wensen voor jullie dat het kleine meisje zich heel spoedig aandient en dat dan alles vlot verloopt . Heel veel sterkte. Petje af voor jou Tessa:-P Groetjes,Henk en Anneke

  3. Trudie februari 18, 2012 bij 6:32 pm #

    Hallo lieverdjes.

    Nou Tess nog even en dan kun je je kleine wondertje in je armen sluiten.
    Hou je goed en heel veel sterkte tijdens de bevalling.
    Zelf ook even in het ziekenhuis gelegen, misschien heeft je moeder het verteld,
    anders hoor je het nog wel, gaat redelijk nu.
    Liefs van Rob en Trudie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: