27 weken 6 dagen ‘thuisopname’

12 Dec

Vandaag is zo’n dag..

Vandaag heb ik een zuster in de categorie, een uit duizenden, oprecht, zorgzaam, opgewekt, eentje met, jawel…, H-U-M-O-R!  Dit moet haast wel een ‘met uitsterven bedreigd’ soort zijn hier in zusterland! Het wordt zelfs nog gekker… ik scan geen ‘Crocks’ of ‘ witte klompen’ , maar jawel, ..All stars!

Goeie genade, dat deze zeldzaamheid vandaag de dag nog mag bestaan….. make my day!

Vandaag is met recht een fijne dag te noemen. Een opgewekte-dag, een lieve zuster-dag, een, de arts neemt de tijd voor tess-dag, een goed nieuws-dag, een bijna 28 weken zwangere-dag, en, te mooi om waar te zijn, een mijn buurvrouw gaat, vanavond nog, naar huis dag!! Opgeruimd staat netjes, sorry buuf niets persoonlijks verder…

Ik moet zeggen dat ik nu wel voorzichtig ben met me teveel op ‘goed nieuws’ verheugen. Vorige week zit nog vers in mijn geheugen. Was me dat even van een koude kermis thuiskomen. Wel naar huis, niet naar huis, goede uitslagen, slechte uitslagen…

Toch is het heus, ze zegt het echt, ik droom het niet en zie ze (volgens mij) ook niet vliegen… Zodra er plek is in de ‘thuisopname’  mag ik toch nog thuis dagen sparen, echt waar!

Terwijl ik nog steeds probeer alle informatie van de arts in mijn hoofd te rangschikken, durf ik het bijna niet te hopen. Ik bedoel ze zei: ‘ Er is nu nog geen plek in de thuisopname, maar we zijn druk bezig’.  Dus nog niet nu, en misschien ook niet morgen, maar er is wel degelijk uitzicht op een eventuele thuisopname!

Ok, vorige week stond ik ook al zowat met gepakte koffers op straat, toen er toch nog ff een tegenslag om de hoek kwam kijken dus spreek ik mezelf toe, ‘niet te blij zijn, tess’ ….. Shit, wat verrekte moeilijk is dat!

Nu is het vast anders, ik voel het…

Thuisopname houdt in dat ik opgenomen blijf in het ziekenhuis, maar dan thuis in mijn eigen bed.

Er komt dan dagelijks een verloskundige langs om mijn controles te doen, hartfilmpjes te maken van de baby, en tijdig een ‘ontsluitende tess’ te signaleren.

Mijn eigen bedje, douche, toilet, geen snurkende buuf (maar een snurkende Sijb ;-)), Nova, kaarsjes aan, echte koffie, kerstboom vol ballen… Ja dat zint me wel die gedachte.

Kan ik thuis gaan, haken, breien en punniken en lezen tot ik erbij neer val, want strikte bedrust blijft de remedie…. Jaaa, dit kippetje is wel klaar om thuis te gaan broeden. Als ik maar zorg dat ik met tien minuten in het ziekhuis op de verloskamers kan zijn….

Inmiddels heb ik de meeste studieboeken van gynaecologen m.b.t. mijn aandoening (PROM) helemaal opgezogen. Het beleid van diverse ziekenhuizen onder de loep genomen voor wat betreft weeenremming, cervixlengtes, hoge vliesscheurtjes en infectierisico’s. Ik weet dus precies wat me te wachten staat en ben en blijf nou eenmaal een ‘hoogrisico zwangere’. Elke dag is er een en het is niet de vraag of ik een infectie krijg, maar wanneer.

Geef mij trouwens maar de (harde) realiteit, zeg me maar waar het op staat. Geen mooie verpakte praatjes, niet sollen met ‘tess’  want haar voelsprieten draaien overuren…. Dus zorg ik dat ik alle informatie krijg die ik wens, en dat geeft me rust.

Waren de overlevingskansen bij 26 weken nog maar 49% en bij 27 weken 64 %…, bij 28 weken zijn ze alweer 79%!! Misschien durf ik zelfs aan 29 weken te denken waarbij haar kansen alweer 86% zijn!

Ok, ik heb een extra risico op complicaties i.v.m. infectiegevaar door vroegtijdig gebroken vliezen, maar die infecties stuur ik de laan wel uit! Wegwezen jullie, en snel! Bij tess kom je d’r niet in!

Vanmiddag was mijn  ‘buuf’  trouwens voor de verandering weer eens haar maag inhoud aan het legen ( in en naast de pot). Ik ging bijna over mijn nek van de zure luchten, maar omdat de geluiden uit het toilet niet erg hoopgevend waren, drukte ik voor haar op de bel. Geen reactie. Tien minuten later, nog steeds geen sjoege en omdat ik altijd al eens levens heb willen redden, mobiliseer ik me tegen alle afspraken in en schuifel de gang op. Op de gang klinkt het alsof er 100.000 bellen afgaan en dus roep ik : ‘halloooo…..?’….Het blijft stil en dus probeer ik het woord: ‘HELP! ‘…. Ah, dat werkt beter.. 3 man sterk komen aanrennen, vegen mijn buuf op en rollen haar in bed. De situatie lijkt stabiel en dus vraag ik voorzichtig of het toilet ook ontdaan kan worden van kots, ik pies namelijk bijna in mijn broek!!  ‘Ik ga het doorgeven’  zegt de zuster, en ..’oh, ja we hebben technische problemen met de noodknoppen dus kom je ons weer even halen als je buurvrouw nog zieker wordt?’  Nee,… die zijn lekker!!!… Ik mag al twee weken nul komma nul  beweging en amper mijn bed uit om te plassen,……. alsof ik zo even opspring en de gang op ren om de functie van noodknop over te nemen…. Ik denk dat ik dan spontaan en ter plekke ga bevallen! Stelletje mafkezen.

Maar goed, ‘buuf’  mag naar huis, bellen functioneren weer, eind goed al goed.

En hoe zit het met Tess? Zou het daadwerkelijk geschieden? Mag ik echt in de ‘thuisopname’ ?, of gaat een of ander ‘testje’ weer roet in het eten gooien?

Mijn domein, met kerstboom voor het raam, tekeningen en kaarten aan de muur, een brei ( sorry, haak) setje naast me op de stoel, oftewel, cel 9.2. Ga ik je verlaten?, en…….. voor hoe lang??

Advertenties

4 Reacties to “27 weken 6 dagen ‘thuisopname’”

  1. Roel en Daan december 12, 2011 bij 4:01 pm #

    Echt een uitkomst die thuisopname! Fijn ctgs etc op je eigen bank/bed, geen irritante buurvrouw, maar een paar keer per week controle in het ziekenhuis, aardige en daadkrachtige dames als verloskundigen en vooral Nova en Sijbrand om je heen!! wij duimen hard mee voor een plekkie…..

  2. dewereldvantess december 12, 2011 bij 4:20 pm #

    Thanks Daan en Roel voor alle steun, hulp en lieve berichtjes!! Ook voor de kerstboom want die fleurt de boel mooi op hier!.. Liefs! xxx

  3. Trudie december 13, 2011 bij 4:37 pm #

    Hallo lieve Tessa.
    Wat kan jij alles goed vertellen, ik leef met jullie mee. Na wat opstart problemen
    eindelijk je hele relaas kunnen lezen. ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je
    inderdaad de Kerst thuis kan vieren met je lieve mannetje en mooie kleine meisje.
    Lieve groetjes van je tante Trudie en ome Rob.

  4. Floor december 14, 2011 bij 2:32 pm #

    Hoi Tessa

    Wat hopen we met je mee dat je lekker naar huis mag. Ik heb stille hoop aangezien en nog geen nieuw verhaal is van je.
    We denken aan je en geniet van je welverdiende taartje. We duimen voor jullie en hopen dat de kleine nog ff lekker blijft zitten.

    Liefs bert en floor

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: