27 weken 2 dagen, still going strong..

8 Dec

De marathon is er niets bij, ik ben kapot…

Vandaag dag 10 hier in het WKZ, 10 dagen buikpijn en weinig slaap, en de zwaarste ‘etappe’  moet nog komen…

Toch hebben we het maar weer even klaar gespeeld, 10 hele dagen…het lijkt een eeuwigheid.

‘ Sofietje’ , met haar veel te grote zusterpakje, rode blosjes op haar wangen, en…jawel…Crocks!!!,  vertelde me 10 dagen geleden dat er vrouwen zijn die het niet meer trekken… Die roepen; ‘ haal het er maar uit’ , ‘ ik kan het niet meer’ ..

‘Wat voor moeders zijn dat?’  dacht ik toen.. ‘Hoe kan je dat nou zeggen?’

Zo langzamerhand merk ik dat ik stiekem begrip begin  te krijgen voor deze moeders….

Alleen ik weiger er aan toe te geven, NOOIT! Zolang die kleine blijft zitten puf ik die weeen wel weg hoor!!

Al moeten ze me opvegen, ik hou vol! Die marathon loop ik uit, al hoop ik dat de finish nog ver weg is.

Zelfs na een tegenslag als gisteren! De wonderen zijn de wereld nog niet uit en zolang ik geen koorts krijg, de hartfilmpjes goed zijn, en mijn lijf genoeg nieuw vruchtwater aan maakt, kan ik het onder strenge controle nog wel even uitzingen.

Vooral met zulke lieverds om me heen! Wat doen jullie berichtjes,smsjes, en bezoekjes me goed zeg!

En dan Sijbrand, …(ja ik weet dat je dit leest),  jij hebt gister gewoon de hele dag naast me gezeten, mijn hand vast gehouden, tranen gedroogd, grapjes gemaakt… Je had rood doorlopen oogjes, en donkere kringen eronder, maar je bent er voor me!! ook jij vecht en je bent zo sterk! Dit is liefde, in voor en tegenspoed, nu weet ik het zeker, wij kunnen de hele wereld aan!! Je werkt, racet naar het ziekenhuis, en koopt zelfs hema onderbroeken voor me.

In het ziekenhuis wil je natuurlijk wel nieuwe onderbroeken, stel je voor zeg, dus als je vrouwtje vraagt om onderbroeken dan werp jij je op als onderbroeken expert… want ze moeten wel lekker zitten natuurlijk!

Oma onderbroeken zijn de shit!

Lieve onderbroeken man, denk je ook aan jezelf?  Goed eten, goed uitrusten en vooral,…. blijf lachen!! ..

Denken jullie ook een beetje aan Sijbrand??

Ode aan de lieve mensen, ode aan jullie, wat fijn alle reacties op facebook en mijn blog, wat fijn de bezoekjes aan mijn bed, dat doet me zo ontzettend goed! Jullie zijn mijn contact met de buitenwereld, het ‘echte’ leven buiten deze muren…

De eerste dagen kon ik facebook niet openen, ik kreeg er kotsneigingen van, sinterklaasfeestjes, comotie over files, ditjes , datjes…dat ik daar zelf aan mee had gedaan, die bullshit… wat gaat mij dat nou aan dat je Spaghetti eet en daar een foto van op facebook zet….lekker belangrijk…

Nu kan ik er weer om lachen, en dat moet ook! Al lijkt voor mij alles stil te staan, allles gaat door, gelukkig maar!

Nu hopen dat ik hier ook nog wel even door blijf rennen aan mijn marathon….So far so good.

 

Advertenties

4 Reacties to “27 weken 2 dagen, still going strong..”

  1. Sjerrif december 8, 2011 bij 10:44 am #

    Tess!

    Vanaf wanneer mag je bezoek ontvangen/vanaf wanneer wil je bezoek ontvangen? Ik hoorde van Sijb vanaf volgende week? Kom je graag opzoeken! Sterke! Liefs sjerrif

  2. marieke december 8, 2011 bij 1:38 pm #

    Brr…., weeën, nog vers in m’n geheugen, maar 10 dagen!! ik heb met je te doen.

    Wat is trouwens het adres van je ‘nieuwe onderkomen’?

    Take care! X marieke

  3. jasper december 8, 2011 bij 2:49 pm #

    Hey Tess,

    hier even een bericht van het Apenkooi front. Ik lees net je bericht en heb Sijb net gesproken.. Denk dat je een goeie aan hem hebt! Wij leven in ieder geval met je mee Houd je taai!

    Succes de komende tijd!

    gr

    Jasper

  4. patrick van vilsteren december 9, 2011 bij 1:04 am #

    Hoi Tessa, ik zal maar niet vragen hoe het met je is, want dat is wel duidelijk. Ronduit klote. Ik schrok gigantisch toen ik het nieuws hoorde. Bij jouw is geluk ook ver te zoeken. Eerst je aangezichts pijn en nu dit! Ik hoop echt dat het allemaal goed gaat. Ik kan niet zeggen dat ik precies weet wat je mee maakt, dat zou een beetje vreemd wezen. Maar ik weet wel wat het is om je te moeten aanpassen aan een bepaalde situatie. Heb dit jaar 7 weken bij mijn ouders op de camping MOETEN staan. Ik kan heel goed met mijn ouders opschieten maar dat was ook een behoorlijke test
    ! Wat ik mooi vond aan jouw verhaal was dat jij zei dat je per dag gaat leven. En dat is precies wat ik ook deet en inderdaad er het beste van maken. Al valt dat zeker niet mee als je alleen maar op bed moet blijven liggen.

    Ik weet niet of je het mee had gekregen, maar ik had een nekwervel gebroken en ben daar ook aan geopereerd. Ik heb het afgelopen jaar veel meegemaakt, ik had ook makelijk in een rolstoel terecht kunnen komen. Gelukkig is dat niet gebeurd, maar ik kijk nu wel anders tegen dingen aan.

    Ik heb jouw leren kennen op mijn skivakantie in Hinterklem. Jezus wat heb ik een leuke tijd gehad daar! Dat was de mooiste vakantie die ik ooit heb gehad! Wat een feest. Slapen boven het apreski paleis. S’avonds zo het bed in rollen. En ik herinner mij jouw als iemand die altijd positief was. Maar ook later hoor! Hellaas heb ik je daarna niet veel meer gezien. Maar ik beloof dat ik jullie snel een keer kom op zoeken. Jullie hebben ook net een nieuw huis gekocht he. Leuk man!

    TESSA ik wil je heel veel sterkte wensen en ik hoop dat het goed afloopt!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: